Hoe kunnen we de milieugevoelige personen of groepen het best ondersteunen?

• Voorlichting over de veroorzakende factoren

• Advies en hulp bij de implementatie van de nodige maatregelen voor huissanering

• Cognitieve gedragstherapie voor hen die dat wensen

• Sociale begeleiding voor herintreding in de maatschappij

Moeten elektrogevoeligheid en andere milieuziekten eigenlijk niet op de politieke agenda?

Ja, zonder uitstel. Er moet zowel belangstelling komen als budget voor onderzoek en voorlichting aan het publiek en aan alle lagen van het sociaal-medische circuit

Zijn de problemen eigenlijk wel oplosbaar?

Hangt er van af

Nee. De digitalisering van de maatschappij gaat zo snel dat ieder die in potentie elektrogevoelig kan worden binnenkort de verschijnselen kan gaat vertonen. Effecten als gevolg van hoogfrequente zendervelden kunnen soms pas na maanden of jaren voelbaar worden, op een moment dat het point-of-no-return al lang gepasseerd is.

Gedeeltelijk. Het belangrijke punt is blootstelling te voorkomen of te minimaliseren. Dat vergt goede voorlichting. Voor gevoeligen moeten stralingsarme werk- en woonplekken worden gevonden waarbinnen men 'schoon' kan wonen en werken, ver van GSM zenders en andere velden waartegen men zich niet of nauwelijks kan wapenen. De gevoeligheid raakt men waarschijnlijk nooit meer kwijt.

Heeft het bedrijfsleven hier ook een taak?

Ja, op 2 manieren:

• Door te accepteren dat elektrogevoeligen in de organisatie zeer geholpen kunnen zijn met een eigen plek, op afstand van storende elektronica

•  Door het ontwikkelen van stralingsarme apparatuur. Dat moet mogelijk zijn met betere ontwerpen en afscherming. De verdergaande miniaturisering van elektronica zal dit doel waarschijnlijk snel naderbij brengen. Dit is eerder gebeurd met de klassieke grote video-monitoren die snel verdrongen worden door de veld-vriendelijker platte beeldschermen. Overigens zijn ook die niet geheel stralingsvrij.