Vele typen velden kunnen mensen storen maar niemand is gevoelig voor alle typen naar het schijnt. Problemen beginnen meestal met een enkel apparaat, maar gaandeweg kunnen meerdere veldtypen worden herkend. Ieder stelt zo zijn eigen hinderlijst op en zijn eigen Top-3 ellende.

Hoe kan het lichaam reageren op E- en EM-velden die bijna te zwak zijn om te meten (en die ver onder de toegestane norm liggen)?

Die normen zijn hoofdzakelijk opgesteld/afgeleid t.b.v. elektrische compatibiliteit (EMC) van apparaten onderling. De mens staat daar buiten. Dat de mens een gevoeligheid kan hebben die vergelijkbaar moet zijn aan die van een radio-ontvanger -zij het voor extreem-lage frequenties- speelt tot nu toe geen rol in de landelijke normstellingen.

We weten niet hoe de schadelijke velden worden opgevangen en hoe die door ons lichaam worden vertaald in lichamelijke ongemakken.

Van welke velden hebben gevoeligen zoal last?

Gepulste velden van moderne elektronische apparatuur als DECT telefoon, modem en veel soorten huishoudelektronica worden door ons beschouwd als risicofactoren.

De wisselvelden met onregelmatige sinusoïdale golfkarakteristieken en de pulsen met snelle stijg- en daalprofielen van veel moderne apparatuur worden als zeer storend ervaren. Ook de z.g. blokpulsen met hun steile flanken; spectrumanalyses leren dat deze pulsen harmonischen genereren met frequenties tot in het hoogfrequentgebied. De schadelijke signalen brengen het lichaam in een conditie waarin ook andere milieufactoren steeds sneller als storend worden ervaren. Het betreft ook velden over een breed frequentiespectrum, van sub-Hz tot ver in het  KHz gebied.